Ήρθε η ώρα…χεχε….
Κάνει ζέστη αύριο ή μεθαύριο λέω να την κάνω για Λεπτοκαρυά. Το στούντιο αρχίζει επιτέλους (λέμε τώρα) να υπάρχει yeah. Επιτέλους γιατί άντε πολύ χρόνο έχασα φέτος με παπαριές και παπάρες. Έχω ένα πρόβλημα, η΄μάλλον για να το θέσω καλύτερα, σιχαίνομαι τους βλαχομπινέδες κυρίως δημοσιοκάφροους που ψοφάν για παρουσίαση βιβλίων και για παρουσία σε εκδηλώσεις μετά χειραψίας που νομίζουν οτι είναι σημαντικά πρόσωπα της Λάρισας και έχουν άποψη. Αυτό που απολαμβάνω ιδιαίτερα όμως είναι να τους ακούω να μιλάνε και να λένε τη γνώμη τους σαν παντογνώστες και κάνω διάλογο αλλά 10 στις 10 φορές από μέσα μου τους κοροιδεύω όλους.Να ξέρουν όλοι οι πανελάκηδες και οι δήθεν σοβαροί επαγγελματίες “μπου χαχααα” που μου μίλαγαν τον τελευταίο χρόνο οτι από μέσα μου τους κοροίδευα και γέλαγα παρόλο απο έξω έκανα πως μίλαγα σοβαρά και πως συμφωνούσα. Και όχι μόνο συμφωνούσα αλλά έκανα και το “α ..ναι?δικιο έχετε”! Όποιος το διαβάζει το ποστ και έχει την υποψία οτι ήταν ένας απο αυτούς τότε κατά πάσα πιθανότητα ναι ήταν! Γιατί ποτέ μα ποτέ δεν θεωρώ οτι κανείς είναι ανώτερος από μένα επειδή είναι είτε μεγαλύτερος είτε έχει κάποιο επάγγελμα. Πάντα ξέρω τι σκέφτονται οι ηλίθιοι και τι εννούν και γιατί λεν οτιδήποτε λεν. Και είμαι πολύ χαρούμενη που το κάνω. Θα ήθελα πολύ να προσβάλλω κάποιον από όλους αυτούς στη μούρη αλλά βαριέμαι. Μ αρέσει που στην κόσμος που δούλευα και που εννοείται την έκανα με ελαφρά, μου λέγαν πχ ονόματα από διάφορους “παράγοντες” και φυσικά δεν τους ήξερα αλλά πολύ χαιρόμουν που δεν τους ήξερα. Σιγά τι μου προσφέραν?Αυτοι με ξέρουν? Πιο πολύ προσφέρει στην κοινωνία ο σκύλος μου ο Λάρυ ο οποίος όλη μέρα τριγυρνάει στους δρόμους. Α καλέ μια που ανέφερα την κόσμος να τους ευχαριστήσω που με βοήθησαν να διαγνώσω και εγώ τον διχασμό προσωπικότητας που με διακατείχε τόσο καιρό! Ναι βρε σας λέω, έχω και έναν άλλον εαυτό σε ένα παράλληλο σύμπαν! Ναι αμέ! Καλογερόπουλοοοοοος! Χρήσιμο πάντως που δεν έχασα τον καιρό μου εκεί, αφού ανακάλυψα άπειρους που τον είχαν χάσει εκεί πολύ περισσότερο! Πάντως γενικά μιλώντας είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα να καταλαβαίνεις οτι ο άλλος που σου μιλάει είναι χαζός γιατί νιώθεις τόσο ανώτερα. Επίσης σιχαίνομαι να περνάν δίπλα μου καλοκαιριάτικα άτομα που βρωμάνε. Άσχετο αυτό. Και καταλήγω με τα πιο σημαντικά πράγματα αυτής της χρονιάς να είναι πρώτα και κύρια τα Digisound Studios και το στούντιό μου! Πάνω από όλα αυτά βέβαια είναι οτι έχασα το είδωλο τον Μike μου, και εχω συνέλθει κατά 0,5% από αυτό μέχρι τώρα. Αυτόν για τον οποίο μπαμπα στο Δημοτικό όταν είχα σχολείο το απόγευμα, τα πρωινά δε διάβαζα γιατί έβλεπα βιντεο κλιπ στην τηλεόραση!Και δεν το μετάνοιωσα που έβλεπα φανατικά το Remember the time αντί να διαβάζω….γλώσσα, μαθηματικά κου του λου!
publish!
