Είναι ένα κομψοτέχνημα που ήρθε να προστεθεί στην πινακοθήκη Λάρισας με δόξα και τιμή.Σε μια εκδήλωση με τον κύριο Ξηρομερίτη να μπλα μπλα ασύστολα και να λέει το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις αργά και βασανιστικά.Και τέλος πάντων εκδήλωση ήταν αυτή?Ούτε μπουφέ ούτε τίποτα?Και η κορδέλα που έκοψε ο Φίλιππος Σαχινίδης πάλι?Η πλαστική που τυλίγουν τα δώρα…α λόγω χριστουγέννων θα ταν.Αφού τελείωσε η παρουσίαση του έργου βγήκαμε έξω σαν τα ζα που αλλού πηγαίναμε κι αλλού βρισκόμασταν γιατί δεν ξέρω αν το καταλάβατε, στην πινακοθήκη ούτε ξέρεις απο που να μπείς ούτε και απο που να βγείς.Και θαυμάζαμε έξω μετά την κοπή..οχι τη πίτα αλλά τη κορδέλα και ήμασταν γύρω γύρω όλα τα επιφανή πρόσωπα τα σοβαρά και εγώ (εγώ τουλάχιστον το έδειχνα οτι δεν ηξερα τι κοιτούσαμε! Οι άλλοι προσποιούνταν!) και κοιτούσαμε 5 σωλήνες μπλέ και κόκκινους.
Μπράβο στον κύριο Ξηρομερίτη που οργάνωσε την βραδυά “Ωδή στον σωλήνα”. Και εις ανώτερα.
(απο αυτά που έιπε ο καλλιτέχνης προέκυψε οτι ούτε ο ίδιος δεν ήξερε γιατί έκανε τους σωλήνες και πρέπει να του φάνηκε πολύ περίεργο που του βάλαν το έργο εκεί).
Comments
100 πρώτες μέρες. Πρώτα ο πελάτης.